مشاهده شده که در هنگام انسداد مجرای صفراویی (Bile Duct Ligation-BDL)، به دلیل عدم دفع صفرای تولید شده به داخل روده، محتویات آن شامل آنزیم‌های کبدی وارد خون می‌گردد که با عوارض متعددی همراه است. برای کاهش پیشرفت این عوارض، در این مطالعه تاثیر عصاره چای سبز (Camellia sinensis)در مدل BDL مورد بررسی قرار گرفت.

در این مطالعه مدل BDL به وسیله بستن دو طرفه مجرای صفراوی و سپس قطع آن در موش‌های نر نژاد ویستار ایجاد شد. حیوانات به چهار گروه شامل کنترل، شم، BDL و BDL دریافت کننده عصاره چای سبز تقسیم شدند. سپس خونگیری از قلب موش‌ها انجام شد و مقادیر آنزیم‌های کبدی اندازه‌گیری شدند.

افزایش مقدار آنزیم‌های آسپارتات آمینوترنسفراز (AST)، آلانین آمینوترانسفراز (ALT)، آلکالین فسفاتاز (ALP)، گاماگلوتامیل ترانسفراز (GGT)، پس از ایجاد BDL نسبت به گروه های شم وکنترل مشاهده شد. در گروه BDL که عصاره چای سبز نوشیدند، مقدار این آنزیم‌ها کاهش یافت(p<0.05). در مقدار آنزیم‌های مربوط به نمونه های شم و کنترل که چای سبز نوشیده بودند هیچ تغییری دیده نشد.

مطالعات نشان داده که در نتیجه پیشرفت بیماری کبدی تجمع آنزیم‌ها در خون افزایش می‌یابد ولی کاربرد عصاره چای سبز منجر به کاهش این آنزیم‌ها می‌گردد که احتمالاً توسط کاتچین (فلاونوئید موجود در چای سبز) و سایر آنتی اکسیدان‌های قوی این گیاه این کاهش، صورت می‌گیرد.